Op 17 februari 2024 verscheen het onderstaande artikel over Ulan Garba Matta, geschreven door Annelies Buit, in het Nederlands Dagblad.
Deze Nigeriaanse ontdekte wat gerechtigheid betekent. ‘God wil dat alles om mij heen floreert’
In Nigeria helpt Ulan Garba Matta (40) werkloze jongeren aan een baan. Van het vuilnis uit de straten maken ze meubels, armbanden en tassen. ‘Ik ben hartstikke blut en voel me helemaal niet moedig.’

Hopen plastic afval. De straten van de armere wijken in Jos, een stad midden in Nigeria, liggen er vol mee. ‘We gebruiken het afval als oriëntatiepunt’, vertelt Ulan Garba Matta (40) lachend. ‘We zeggen: ‘Ken je de hoge berg afval op die hoek? Ik woon in het tweede huis daarna, aan de rechterkant.’’ Om iets te doen tegen het afvalprobleem richtte Garba Matta het Jos Green Centre op. Samen met de jongeren uit Jos ruimt ze het afval op, maakt het schoon en recyclet het.
rechtvaardigheid
‘In 2015 volgde ik een Micha Cursus, waarbij ik tien weken lang bijbels onderwijs volgde over gerechtigheid. Dat veranderde mijn kijk op het thema volledig. Ik zag gerechtigheid altijd als iets juridisch, maar Gods definitie van rechtvaardigheid heeft niks te maken met wetten en straf. Hij wil dat ik mijn leven leid op zo’n manier dat alles om me heen floreert. De aarde, de mensen, de gebouwen. Alles wordt beter omdat ik er ben.
Na de cursus startte ik samen met een paar anderen een project in onze stad. De arme wijken in Jos liggen vol afval: colaflesjes, wikkels van chocoladerepen. Dat zijn dure dingen, die de bewoners van die wijken zich helemaal niet kunnen veroorloven. We onderzochten waar dat afval vandaan kwam en ontdekten dat de rijken hun troep dumpen in de arme buurten. Het plastic van de rijken vervuilt de landbouwgrond van de armen en blokkeert rivieren, waardoor overstromingen kunnen ontstaan. Voor mij is dit een vorm van onrechtvaardigheid die ik wil bestrijden.
Nigeriaanse wetten over afval stammen nog uit 1960. Er zijn geen wetten voor het scheiden en composteren van afval, het wordt gewoon gedumpt. We wilden daarover in gesprek met het ministerie van Milieu. Maar we kregen alleen maar vragen: wie zijn jullie, zijn jullie wel een legale beweging? Dat was de reden dat we ons als organisatie registreerden: het Jos Green Centre.
De jeugdwerkloosheid in Nigeria is enorm, dus in ons centrum focussen we ons op jongeren. We leiden hen op, zodat ze met afval wat geld kunnen verdienen. Ze kunnen plastic vuilnis verzamelen en aan ons verkopen. Wij scheiden het, maken het schoon, versnipperen het en verkopen het weer. Daarnaast leren we jongeren in onze plastic recycle hub hoe ze bijvoorbeeld meubels, armbanden en tassen kunnen maken van het plastic. Die kunnen ze vervolgens weer verkopen.’
Verder lezen? Je vindt het hele artikel hier.
