“Éénheid in verscheidenheid. Zo is het bedoeld. Dit is geen extra, maar een fundamenteel gegeven.” Vanuit zijn studeerkamer legt Hans Euser bevlogen uit hoe verschillende culturen een plek hebben in het originele plan van God. “Hij noemt ons één! Alle disharmonie die we zien in de kerk is niet zoals het bedoeld is; wij moeten ons inzetten voor terugkeer naar het originele plan: éénheid in diversiteit!”
Inspiratie uit de vroege kerk
Hans schreef hier een boek over: “Meer Kleur in de Kerk”. Hij pleit hierin voor interculturele kerken. Maar, waarom zou je dat eigenlijk willen? Hans vertelt over zijn jeugd, toen hij opgroeide met heel andere ideeën. Door een ontmoeting met Jezus veranderde dit. “Ik ervoer heel sterk dat Jezus er voor allen is, en wij allen er voor Jezus zijn. Ik ging zien hoe deze diversiteit zichtbaar werd in de eerste kerken: Daar waren Joden, Grieken, armen, rijken, mannen en vrouwen. Ze waren in alle verscheidenheid samen één.” Het hart van Hans werd steeds vuriger voor interculturele kerken. In zijn boek vind je een theologische onderbouwing, persoonlijke verhalen en ook praktische aanwijzingen: Hoe ziet de interculturele kerk eruit? En, hoe bouw je aan haar?
“Ik wilde niet dat dit boek op de boekenplank zou belanden van theologen. Mijn verlangen is dat mensen dit gaan leven. Muziek werkt hiervoor heel goed. Daarom benaderde ik Filemon Peroti, de initiatiefnemer van het ADEM Project. Ook kende ik Schrijvers van Gerechtigheid goed. Ik vroeg hen of ze samen een nummer konden schrijven wat de kern van het boek vatte. Hieruit is ‘Samen’ ontstaan.
Éénheid met het Adem Project
Filemon: “Dit thema raakt mij, dus ik was meteen enthousiast om mee te schrijven. Het Adem Project ben ik begonnen uit een hetzelfde verlangen: éénheid in de kerk. Johannes 17 is voor mij een motivatie; aan onze eenheid zal de wereld zien dat de Vader ons gestuurd heeft.
Ik ben zelf lid van ICF Rotterdam, waar ruim 60 culturen samenkomen. Dat is prachtig. Ondanks onze verschillen in dogmatiek, leer en cultuur zegt God dat we één zijn. De wereld leert ons dat we muren bouwen als we gewond zijn, terwijl God ons aanmoedigt om bruggen te bouwen.” Ook in ‘Samen’ hebben we geprobeerd om culturen samen te brengen, door bijvoorbeeld een Nederlandse accordeon en Afrikaanse close harmonies te combineren.
Één van de zinnen die bij mij het meest blijft hangen is “U noemt ons één, maar we leven gescheiden, blijven graag in onze veilige groep. U stelt zich open voor allerlei mensen; durven wij dat ook te doen?” Deze uitdaging herken ik in onze samenleving, vooral op Social Media. De mensen die we niet begrijpen sluiten we buiten.
En dan komt Jezus, die Zich openstelt voor zoveel verschillende mensen: de barmhartige Samaritaan, de vrouw die gestenigd werd… Wij onderschatten de veelkleurigheid van God.
Wat zouden jullie de Nederlandse kerk mee willen geven?
Hans: “Streven naar eenheid in verscheidenheid is geen hobby voor linkse christenen, maar een bijbelse gave en opgave. Efeze 4 stelt dat de kerk divers én één is. Punt. Wanneer we culturele verscheidenheid missen, missen we iets van Gods cadeau voor ons.
Hoe we vorm geven aan deze realiteit verschilt per persoon. Mijn vrouw en ik voelden bijvoorbeeld de roeping om bewust in een interculturele wijk te gaan wonen. Ik wil bewust samenleven met mensen die anders zijn dan mij, elkaar leren kennen en relaties opbouwen.
Dat deed Petrus ook. Toen hij het huis van Cornelis binnenstapte, zag hij hoe Gods Geest op Cornelis kwam. Dit raakte Petrus: “Nu begrijp ik pas goed dat er bij God geen onderscheid van personen is.” (Handelingen 10:34)
Filemon: Ja, die persoonlijke ontmoeting is echt een sleutel. Ga heel simpel met je buurman van een andere cultuur in gesprek. Ook als hij een ander geloof heeft! Dat betekent niet dat je het eens hoeft te worden met hen, maar je kan altijd iets leren.
En binnen de kerk: Bevraag elkaar over feesten, gewoontes, of over de situatie in je thuisland. “Wat doet dat met je? En ook, wat doet dat met je in de kerk?”
Jezus deed dat ons voor: éérst de ander begrijpen, daarna pas zelf begrepen worden. Door te luisteren naar de antwoorden van onze broers en zussen, geloof ik dat we als kerk verder kunnen komen.
—
ICP, de organisatie waar Hans werkt, organiseert lunchbijeenkomsten rondom het boek ‘Meer Kleur in de Kerk’. Ze nodigen voorgangers, oudsten, coördinatoren, en andere kerkelijk leiders uit om in gesprek te gaan over intercultureel kerk zijn. Meer lezen? Lees hier het eerdere interview met Hans over zijn verlangen naar éénheid.
Enthousiast over het nummer? Hier is de bladmuziek en tekst, voor als je het zelf wilt spelen, thuis of in de kerk.
Het boek ‘Meer Kleur in de Kerk’ kun je hier bestellen.
Op 30 maart komt hij in Utrecht. Op de avond van 30 maart is er ook nog een avondbijeenkomst in Den Haag. Wil je hier meer over weten, en erbij zijn? Stuur een mailtje naar [email protected]