In de kerk bidden we voor de wereld. Omdat het Gods wereld is. En omdat wij als priesters in deze wereld staan: we mogen bidden om vrede en verzoening. Dat betekent dat we ook voor Gaza bidden.

De gebedstips in dit artikel, geschreven door Janneke Burger-Niemeijer, zijn onderdeel van het gespreksmateriaal Gaza: van verlegenheid naar betrokkenheid

Er is veel dat het moeilijk maakt om in de kerk en met kerkleden voor Gaza te bidden: mogelijk heb je te maken met veel verschillende stemmen in je gemeente. Sommige mensen voelen zich diep verbonden met het Joodse volk en/of de staat Israël. Terwijl er misschien ook gemeenteleden zijn die zich niet verbonden voelen met de staat Israël. Sommige mensen zijn diep geraakt door de bombardementen en vernietiging in Gaza.

De (theologische) visie die mensen hebben op Israël en het Midden-Oosten beïnvloedt hun kijk op deze oorlog vaak diep. En de verschillen blijken christenen diep te raken. Maar het zijn niet alleen verschillende groepen en meningen. Veel mensen in de kerk zullen juist verward zijn door het samengaan van verbondenheid met het Joodse volk én geschoktheid over de vernietiging in Gaza.

Misschien heb je daardoor de neiging het leed maar niet meer te benoemen of heel algemeen te bidden. Maar dat betekent dat je iets niet meer bij God brengt dat zo overal aanwezig is. Dat wil je toch niet? Deze handreiking helpt je hopelijk om je gebedsroeping in alle breedte te verstaan. Bidden betekent niet dat je een kant kiest in een politieke situatie. Bidden betekent dat je deze wereld, alle mensen die lijden onder onrecht en haat, en ook al je eigen gedachten, gevoelens en verlangens bij God brengt en Hem als Heer van deze wereld aanroept en vraagt te handelen.

Hoe en wat kun je dan bidden? Hier wat tips en ideeën.

Bidden voor slachtoffers

Bid altijd voor slachtoffers: dat in elk geval! Die nadruk op slachtoffers is theologisch goed te verantwoorden. God identificeert zich in de Bijbel steeds met de onderdrukte en niet met de onderdrukker. Er zijn zoveel mensen (moslim, jood, christen) die ongewild deel zijn, of slachtoffer zijn, van de ‘machtigen der aarde’ (Psalm 2).

De slachtoffers in Gaza zijn slachtoffers aan alle kanten: van het militaire geweld door het leger van de staat Israël en van terroristische machthebbers (Hamas).

Bid voor een veilige thuiskomst voor de gijzelaars. Ook al lijkt het niet mogelijk: blijf ervoor bidden. Bid voor hun families, voor ieder in Israël die geraakt is door de terreur vanuit Hamas.

Bid voor de mensen die hun thuis hebben moeten ontvluchten.

Bid voor veilige plaatsen om te verblijven en voor een veilige terugkeer naar huis.

Bid voor allen die lijden in dit conflict: dat ze de vrede van God mogen ervaren; en dat de vrede van God hun hart en gedachten mag bewaren (Filippenzen 4:7-8).

Bidden voor vrede

Blijf om vrede bidden. Vrede voor de stad Jeruzalem en voor al haar bewoners. Vrede voor Gaza, voor de Westelijke Jordaanoever, voor Israël.

Bid voor heling en herstel van volken, groepen en gemeenschappen. Bid voor genezing van trauma, geweld en wanhoop.
Zodat trauma en wanhoop niet de zaden zullen zijn van nieuw geweld.

Bid voor de vredestichters. Bid om méér vredestichters. Mensen die ‘hun hard zacht houden’ (Natascha van Weezel) zodat geweld nooit vanzelf gaat spreken. Bid dat de vijandschap verandert in een dialoog. En bid voor vredestichters in Israël en Palestina: om moed, doorzettingsvermogen, genade. Bid om mensen die de gerechtigheid zoeken, die hongeren en dorsten naar gerechtigheid.

Bid voor wereldleiders: dat hun beslissingen worden geleid door barmhartigheid en gerechtigheid. Bid om milde harten bij machtige mannen en vrouwen. Bid voor veiligheid: voor de meest kwetsbaren, de kinderen en mensen met een beperking.

Bid voor de veiligheid van hulpverleners rond voedselvoorziening en medische zorg. Bid dat iedereen toegang heeft tot water en voedsel; tot medische voorzieningen en brandstof.

Bid voor religieuze leiders: kerkleiders in Gaza, Palestina en Israël, dat ze wijsheid en kracht hebben om hun kerk te leiden. Bid voor leiders van verschillende religies in het Midden-Oosten: dat ze zich inzetten voor begrip en verbondenheid, voor vrede en vriendelijkheid.

In het Oude Testament lees je dat God zijn volk de opdracht geeft een voorbeeld voor de volken te zijn, een plaats waar andere volken naartoe willen gaan om gezegend te worden. In je gebed kun je God vragen trouw te blijven aan Zijn plan. En je kunt God vragen waarom daar nu zo weinig van zichtbaar is.

Klagen en vragen

In Genesis 4:10 zegt God dat het bloed van de onschuldig vermoorde Abel uit de aarde naar Hem schreeuwt. In je gebed kun je die schreeuw verwoorden. Laat bij God je klacht horen over onschuldige slachtoffers; over mensen-kinderen die vermoord worden. Je mag bij God ook klagen over leiders (aan alle kanten) die verantwoordelijk zijn voor het bloedvergieten.

De psalmen en de profeten doen dat. Vaak gaat dat over onrecht dat het volk van God moet lijden door toedoen van anderen, vanuit de positie als slachtoffer. Maar juist in de profeten lees je ook hoe God zijn volk aanklaagt dat ze bloed van onschuldige anderen vergieten, hoe ze dader zijn geworden. Denk aan Micha 3:9-12 of Jesaja 1:15-17. Je kunt in je gebed klagen over het feit dat we als wereld toekijken en blijkbaar niet in staat zijn iets te doen om dit buitensporige geweld te laten stoppen. Voor deze schreeuw of klacht hoef je niet politiek positie te kiezen.

Benieuwd naar voorbeeldgebeden? Bekijk dan het gespreksmateriaal Gaza: van verlegenheid naar betrokkenheid.